را به دربارش راه نبود و در دادن صله بخل مىورزيد . از اشعار اوست در فخر و همين شعر است كه ابن حيان از آن به‌عنوان يك شعر سخيف ياد مىكند : انا ملك تجمع فى خمس * و هى للانام محيى مميت هى ذهن و حكمة و مضاء * و كلام فى وقته و سكوت و نيز گويد : يا رب ليل اطال الهجر مدته * فأيأس القلب عن ادراك منتصفه ليل تطاول حتى قدتبين لى * عند التأمل ان الدهر من سدفه و در غزل گويد : اترى الزمان يسرنا بتلاق * و يضم مشتاقا الى مشتاق و تعض تفاح الخدود شفاهنا * و نرى منى الاحراق بالاحداق و يعيد انفسنا الى اجسامها * فلطالما شردت على الافاق « 12 » پس از عبد الملك بن رزين پسرش يحيى حسام الدوله جانشين او شد . اميرى ضعيف العقل بود و ميگسار . كوشيد تا با پادشاه قشتاله آلفونسوى ششم طرح دوستى افگند تا گرفتار خشم او نشود ؛ پس هديه‌اى شامل انواع زيورها و اسبها و استرها و

--> ( 12 ) . رجوع كنيد به ابن بسام : الذخيره ، قسمت سوم ( نسخهء خطى ) ، برگ 21 الف و ب . ابن الابار : الحلة السيراء ، ص 182 و 183 . ابن عذارى : البيان المغرب ، ج 3 / ص 184 ، 309 و 310 . فتح بن خاقان : قلائد العقيان ، ص 53 - 56 .